Sector in beweging

Ik moet het eerlijk toegeven. Met enigszins gemengde gevoelens reisde ik af naar het Van der Valk hotel bij Schiphol voor de gecombineerde bijeenkomst van de Kenniskringen en de klankbordgroep van het VIP. Zoals ik ook in mijn vorige column schreef ga ik elke zaterdagochtend met een groepje maten een rondje golfen. Dat zat er nu dus niet in. Onder een strak blauwe hemel zag ik ze vertrekken. Ze wensten me met enig leedvermaak ‘veel plezier’, waarbij duidelijk was dat zij verwachtten aanmerkelijk meer plezier te zullen hebben dan ik. Een vergissing, zo bleek achteraf.

Aangekomen in het hotel werd het gezegde van een bekend filosoof, ‘elk nadeel heb z’n voordeel’ weer eens bevestigd. De meeste vergaderzalen waren ingericht als slaapzalen voor op Schiphol gestrande reizigers. Het hotelconcern zal er niet slechter van zijn geworden.

Één van de weinige overgebleven vergaderzalen zat vol, vooral met vissers uit het hele land. Eerst lichtte Bram Bierens de ontwikkelingen binnen het VIP toe. Vervolgens waren er presentaties van de Kenniskringen “Transitie Zuid” en “Slim Ondernemen”. De onderwerpen waar in deze Kenniskringen over wordt gesproken verschillen niet zo gek veel van waar we ons als VIP mee bezighouden. Mooi vond ik de variëteit aan bij de Kenniskringen betrokken partijen.

Hoogtepunt was wat mij betreft de presentatie van de contouren van het “Masterplan Transitie Visserijvloot”. Een plan in ontwikkeling. Geen plan opgesteld door “stropdassen”, zoals Minister Verburg dat zo mooi kan zeggen, maar door vissers zelf met een prominente rol van Klaas-Jelle Koffeman. Een plan met ambities die er niet om liegen. Een vermindering van het energiegebruik met 50%, de ontwikkeling van nieuwe verdienmodellen, radicale verduurzaming, twee basismodellen voor nieuwe duurzame schepen en van jager naar beheerder, om er maar een paar te noemen. En Klaas-Jelle en kornuiten werden niet onder hoongelach de zaal uitgestuurd. Integendeel! De noodzaak voor een dergelijke transitie werd breed onderschreven, natuurlijk wel voorzien van wat kritische vragen en kanttekeningen, maar dat hoort bij de fase waarin het plan nog verkeert.

Wat mij uiteindelijk vooral trof, was de verandering in denken die zich in een belangrijk deel van de visserijsector aan het voltrekken is. In mijn beleving werden dergelijke discussies 4 jaar geleden nog niet op deze wijze gevoerd. Veel meer dan toen ziet de sector nu de noodzaak van ingrijpende veranderingen en dat de sector primair zelf aan de lat staat om die te bewerkstelligen. NGO’s worden nu gezien als onmisbare partners in plaats van notoire vijanden. Ik ervaar het als een stevige omslag die zich in relatief korte tijd heeft voltrokken. Daar heeft het VIP mogelijk iets aan bijgedragen, maar het zijn uiteindelijk vooral de vissers zelf die er, mede onder druk van maatschappelijke veranderingen, mee aan de slag zijn gegaan. Ik vind het bewonderenswaardig en indrukwekkend en hoop dat belangrijke vertegenwoordigende organisaties in de sector dit voluit gaan ondersteunen. Het gaf mij ook vertrouwen dat met het beëindigen van het VIP eind 2010 de innovatiebeweging niet zal stoppen. Door de vissers zelf is er een prima basis gelegd voor een energiek vervolg. Laten we daar bij aanhaken.

Vol energie en vrolijkheid reed ik terug naar huis, de file op de koop toenemend. Het plan was nog een rondje te gaan golfen. Dat deed er opeens niet meer toe. Eerst maar eens het goede gevoel over deze bijeenkomst op papier zetten.