Samen sterk of niet?

Er zijn van die dingen die zijn heilig in het leven. Daar moet je niet aankomen. Voor mij is dat een rondje golfen met mijn ook al wat op leeftijd zijnde maatjes op zaterdagmorgen. Daar kan dus niets tussenkomen. Nou ja niets, bijna niets dan. Wanneer de VIP-klankbordgroep met de vissers bij elkaar komt is duidelijk dat het golfen moet wijken. Nadat ik mijn maatjes met een toch enigszins weemoedig gevoel heb uitgezwaaid vertrek ik naar het van der Valk Hotel bij Schiphol. De zaal is al aardig gevuld.

Centraal staat de pilot met verse Noordzeevis bij Albert Heijn die wij (VIP en InnovatieNetwerk) mede hebben opgezet. Een wat mij betreft indrukwekkend verhaal van AH-man Thijs van Banning. Zij geloven erin en hebben afspraken gemaakt met een aantal vissers (die duurzaam vissen) en met Marine Harvest. De vissers krijgen een meerprijs voor hun vis. De top verkoopdagen voor AH zijn donderdag t/m zaterdag. De vis wordt vlak daarvoor aangeland.

Na de presentatie komt er een goede discussie op gang. Er is grote waardering voor het project maar er zijn ook nogal wat kritische vragen. Die kritische vragen zijn eigenlijk niet zozeer gericht op AH, maar meer op de visserijsector zelf.

Het is duidelijk dat als we Noordzeevis in een hoger marktsegment willen krijgen, dat er door vissers samengewerkt moet worden. Dat er een inspanning gedaan moet worden om aan de (vanuit de consument begrijpelijke) wensen van de retail te voldoen. Dat het er niet om gaat te praten over de macht van de AH’s van deze wereld, maar om de vraag hoe je samen een product beter in de markt kunt zetten. De retail niet zien als vijand, maar als partner.

Opvallend vind ik dat in zo’n bijeenkomst ook veel met het vingertje naar elkaar wordt gewezen. Ik proef nog geen sfeer van: samen staan we sterk. In het Nederlands Dagblad van 5 juni jl. zegt Johan Nooitgedacht “Vissers investeerden liever in rivaliteit dan in coöperatie”. Dat moet dus anders, denkt hij. En dat lijkt me prima.

Ik denk ook, dat de belangenbehartigende organisaties daar een belangrijke rol in kunnen vervullen. Als je door een betere samenwerking de sector een sprong vooruit wilt helpen, dan lijkt het me wel van belang dat je erin slaagt om samen te werken in verscheidenheid. Iedere sector bestaat uit achterblijvers, volgers en vernieuwers. Die moet je allemaal in het proces willen betrekken.

Met het oog op de toekomst is het vooral belangrijk de vernieuwers een stevige plek te geven. Die moet je koesteren omdat die de trekkracht, motivatie en inspiratie hebben om de sector verder te helpen. Soms bekruipt mij het gevoel, dat de vernieuwers het vooral moeilijk hebben met de sectorgenoten, hun organisaties en/of de handel. Dat ze de vernieuwing bijna intern moeten bevechten. Ook daarin is de visserij overigens niet uniek. Maar of je samen sterk staat of niet wordt mede bepaald door de wijze waarop je met vernieuwers omgaat in je sector. Zie je dat zij een belangrijke motor voor verandering zijn en weet je ze daarin te koesteren en te benutten? Gelet op de drive die ik op zo’n morgen ontmoet zou dat toch moeten kunnen!

Om twee uur ben ik weer thuis. De zon schijnt volop, maar de golfbaan is helaas vol. Ik ga het gras maar maaien, nog wat doormijmerend over een collectief sterke visserijsector.