Hoe spannend is Noordzeevis?

Hollanders hebben een enorme mazzel dat ze vlakbij de Noordzee wonen. Een van de schoonste zeeën ter wereld en barstensvol heerlijke vis. Het zou de natuurlijkste zaak van de wereld moeten zijn dat wij met die vis voorzichtig en op een verantwoorde manier omspringen. Kortom, dat de consument bij visspeciaalzaak, restaurant, viskar of supermarkt er vanuit kan gaan dat de vis die hij koopt een verantwoord gevangen visje is. Met andere woorden, duurzaamheid zou eigenlijk niet de zorg van de visliefhebber zelf hoeven te zijn.

Waar wij ons intussen druk over moeten maken is het feit dat de verkoop van vis weliswaar stijgt maar dat dit niet in de eerste plaats een stijging is in de verkoop van vis uit onze eigen Noordzee. Hoe kan het dat die overheerlijke Noordzeevis het dreigt te verliezen van de in Azië gekweekte tilapia en pangasius? En hoe kunnen we daar iets aan doen?

Visserij en vis zijn onverbrekelijk verbonden met onze cultuur, maar het eten van Noordzeevis lijkt niet te zijn verankerd in ons eetpatroon. Ook wordt er –in tegenstelling tot bijvoorbeeld in Zuid-Europese landen- ondanks alle goede aanbevelingen van het Nederlands Visbureau in Nederlandse gezinnen maar één keer in de drie weken vis gegeten.

In ons land kopen vijftig plussers het meest vis. Vanwege de goede vetten die erin zitten en misschien wel omdat ze het gewend zijn van vroeger. Jongeren echter blijken vis eten een hele opgave te vinden. Ze vinden het wel lekker, maar naar de visboer gaan kost tijd dus dat kan alleen op zaterdag. En als je die vis dan hebt gekocht is er een recept nodig om het te bereiden.

Kortom, Noordzeevis dreigt "uitgeburgerd” te raken! Vis eten moet weer ‘cool’ worden. Visserij, en het eten van vis moet weer worden gezien als iets stoers en spannends en vooral iets wat typerend is voor onze cultuur.

Misschien heeft u wel eens het programma Deadliest Catch op Discovery Channel gezien. Het gaat over de visserij op king crabs in de Beringzee. Het is een van de populairste programma’s op Discovery Channel. Vanwege de ontberingen die de vissers doorstaan, vanwege het natuurgeweld, vanwege het feit dat je als je er naar kijkt, je het zoute zeewater zowat op je lippen voelt.

Onlangs sprak ik een Nederlandse kottervisser die beweerde dat je zo’n programma ook op de Noordzee zou kunnen opnemen, omdat de ontberingen daar soms net zo groot zijn en de visserij net zo spectaculair. Misschien is dat wel een heel goed idee, de Nederlandse variant van Deadliest Catch.

Dat geeft onze eigen visserij een gezicht, het laat zien hoeveel moeite en doorzettingsvermogen erbij komt kijken om een scholfiletje in de schappen te krijgen. Plakken we op de verpakking van de vis in het vervolg een Nederlands vlaggetje en een portret van een van de vissers van TV. “Alstublieft, deze schol vingen wij voor u, afgelopen week op de Bruine Bank, midden in de nacht, tijdens een vliegende storm haalden we hem boven. Hij is met veel moeite en zorg voor u gevangen, eet smakelijk.”